مؤمنان علاوه بر اين كه نسبت به يكديگر هموطن و شهروند به حساب مى آيند، از نظر دينى برادرند«إنّما المؤمنون إخوة»همچنين نسبت به همديگر نوعى ولايت و سرپرستى دارند يا دوستى صميمى بر آنان حاكم است «والمُؤمِنون و المُؤمنات بَعضهُم أولياءُ بَعضٍ»همان گونه كه در نقطه مقابل «الكفر ملّةٌ واحدةٌ»؛ جهان كفر در دشمنى با مؤمنان هماهنگ است.و نبايد شخص مؤمن كافر را به عنوان ولى، دوست و سرپرست برگزيند: «لا يتّخِذِ المُؤمنونَ الكافرينَ أولياءَ مِن دونِ المُؤمنين».امام عسكرى (ع): «خِصلتان لَيس فوقَهما شى ءٌ: الإيمان بالله و نَفْعُ الإخوان» دو خصلت است كه چيزى بالاتر از آن نيست: ايمانِ به خدا و نفع رساندن به برادران دينى.